Κιρσοί (κιρσοί)

Οι κιρσοί, ή μάλλον οι κιρσοί, είναι μια ασθένεια που επηρεάζει μόνο το φλεβικό σύστημα. Πολλοί θεωρούν ότι είναι μια επιλεκτική πάθηση των ποδιών.

Όμως οι κιρσοί δεν εμφανίζονται μόνο στα κάτω άκρα, αλλά και στην περιοχή της πυέλου. Ταυτόχρονα εκδηλώνεται ως αιμορροΐδες, κιρσοκήλη (διευρυμένες φλέβες των όρχεων) ή μεταμφιέζεται σε διάφορα γυναικολογικά παράπονα. Οι κιρσοί του οισοφάγου με κίρρωση του ήπατος προκαλούν μεγάλα προβλήματα στους ασθενείς.

Αιτίες κιρσών

Έργο του φλεβικού συστήματος είναι να εξασφαλίζει την παροχή αίματος στην καρδιά μετά την αξιοποίηση χρήσιμων ουσιών από τους ιστούς, ώστε η καρδιά να το στέλνει στους πνεύμονες για απορρόφηση οξυγόνου. Η εκροή είναι σταθερή. Η αρνητική πίεση που δημιουργείται από το διάφραγμα και ορισμένα σημεία της καρδιάς βοηθά τα αιμοφόρα αγγεία. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι περνούν τον περισσότερο χρόνο τους σε όρθια θέση, οι φλέβες πρέπει να υπερνικήσουν τη βαρύτητα και να αποτρέψουν τη στασιμότητα του αίματος. Έχουν επίσης μυώδες πλαίσιο και βαλβίδες στο εσωτερικό κέλυφος.

Οι κιρσοί είναι αποτέλεσμα φλεβικής ανεπάρκειας. Ο τραυματισμός στη δομή του τοίχου οδηγεί σε απώλεια ελαστικότητας και μειωμένο τόνο. Οι αδύναμες βαλβίδες δεν μπορούν να συγκρατήσουν αίμα και εμφανίζεται υπερβολική πλάκα (συσσώρευση) σε απομακρυσμένες περιοχές του σώματος.

Επιβραδύνοντας τη ροή του αίματος, δημιουργούνται ευνοϊκές συνθήκες για να κολλήσουν τα αιμοπετάλια μεταξύ τους και να σχηματιστούν θρόμβοι αίματος. Η κατάσταση γίνεται επικίνδυνη επειδή ένας θρόμβος μπορεί να σπάσει ανά πάσα στιγμή και να εισέλθει σε ένα σημαντικό αιμοφόρο αγγείο, προκαλώντας νέκρωση των ιστών.

Μια άλλη επιπλοκή είναι η ανάπτυξη μόλυνσης ενός εξασθενημένου τοιχώματος της φλέβας (φλεβίτιδα). Αυτό οδηγεί σε ακόμη πιο αρνητικά συμπτώματα.

Σημάδια κιρσών μπορεί να εντοπιστούν σε μία στις πέντε γυναίκες και σε έναν στους δέκα άνδρες.

Τα αίτια της νόσου συνήθως χωρίζονται σε πρωτοπαθείς και δευτερογενείς κιρσούς.

• Η πρωτοπαθής βλάβη συνοδεύεται από διαταραχές στη δομή του φλεβικού τοιχώματος.
• Σε δευτερεύουσες περιπτώσεις, συμβαίνουν αλλαγές στη συσκευή της βαλβίδας.

Αυτό συμβαίνει όταν:

• κληρονομική προδιάθεση που σχετίζεται με έλλειψη κολλαγόνου στο σώμα, η οποία εξασφαλίζει την ελαστικότητα του τοιχώματος ή των συστατικών για τη σύνθεσή του.
• ενδοκρινικές διαταραχές που προκαλούνται από μακροχρόνια χρήση ορμονικών φαρμάκων (χάπια ελέγχου των γεννήσεων, στεροειδή φάρμακα).
• βαριά σωματική δραστηριότητα?
• αναγκαστική μακροχρόνια θέση εργασίας ενώ στέκεστε.
• καθιστικός τρόπος ζωής?
• Εγκυμοσύνη;
• Καπνός;
• Τραυματισμοί στα πόδια.

Λαμβάνοντας υπόψη τους αναφερόμενους παράγοντες που συμβάλλουν στη νόσο, είναι δυνατό να προσδιοριστεί η ομάδα κινδύνου στην οποία ανήκουν οι μελλοντικοί ασθενείς με κιρσούς, ανεξαρτήτως ηλικίας:

• Επαγγέλματα που απαιτούν μακροχρόνια ορθοστασία (πωλητές, δάσκαλοι, κομμωτές).
• ακίνητη στάση (οδηγός μεταφοράς, κάθεται στον υπολογιστή) - εμφανίζεται στασιμότητα στα πόδια και τη λεκάνη.
• η συνήθεια να φοράτε ψηλά τακούνια - ανακατανέμει το σωματικό βάρος και αυξάνει το φορτίο στα αιμοφόρα αγγεία.
• Αθλητές – η άρση βαρών, το bodybuilding, η πάλη, το τένις προκαλούν πολύ άγχος στα πόδια.
• Άτομα που φορούν στενά εσώρουχα, κάλτσες με ελαστικές ταινίες, ζώνη, ζώνη - οποιαδήποτε στένωση βοηθά στην καθυστέρηση της εκροής αίματος.
• Η συνήθεια να κάθεστε σταυροπόδι για μεγάλες χρονικές περιόδους φράζει τις επιφανειακές φλέβες του κάτω ποδιού και ευνοεί τη στασιμότητα.
• Το πάθος για τα αλκοολούχα ποτά και τον καφέ οδηγεί σε αφυδάτωση του σώματος, κατά συνέπεια, το αίμα πυκνώνει και επιβραδύνει τη ροή μέσω των αγγείων.

Συμπτώματα της νόσου

Με τους κιρσούς, οι «πιο δυσμενείς» συνθήκες κυκλοφορίας του αίματος εμφανίζονται στον περιφερικό ιστό. Επομένως, οι κιρσοί των ποδιών είναι η πιο συχνή εκδήλωση της νόσου.

• Στο τέλος της εργάσιμης ημέρας εμφανίζεται πόνος και κόπωση στα πόδια.
• Αίσθημα καψίματος.
• Κράμπες κατά το περπάτημα ή τη νύχτα.
• Πρήξιμο των ποδιών το βράδυ, οι ασθενείς παρατηρούν ότι τα συνηθισμένα παπούτσια τους είναι πολύ στενά.
• Η εμφάνιση «αγγειακών αραχνών» στα πόδια.
• Σκούραση και ξηρότητα του δέρματος στα πόδια και τα πόδια.
• Τροφικά έλκη στα πόδια.

Τα σημάδια που αναφέρονται παραπάνω αναπτύσσονται σταδιακά με τα χρόνια.

Η εμφάνιση «ορατών» συμπτωμάτων υποδηλώνει προοδευτική αγγειακή βλάβη.

Θεραπεία

Η θεραπεία για τους κιρσούς δεν μπορεί να ανακουφίσει τον ασθενή από τη νόσο, αλλά βοηθά στην πρόληψη σοβαρών επιπλοκών και στην επιβράδυνση της περαιτέρω ανάπτυξης της νόσου.

Ποιες συνήθειες πρέπει να εγκαταλείψετε;

Όταν θεραπεύετε τους κιρσούς, αναρωτηθείτε: «Τι πρέπει να αλλάξετε στη συνηθισμένη σας ζωή;» Οι παρακάτω συμβουλές θα σας βοηθήσουν:

• Σταματήστε να επισκέπτεστε το λουτρό και το χαμάμ. Τα ζεστά μπάνια αντενδείκνυνται για εσάς.
• Περιορίστε την κατανάλωση ισχυρών αλκοολούχων ποτών και μπύρας.
• σταματήστε το κάπνισμα σταδιακά.
• Ελέγξτε τη στάση σας όταν κάθεστε, μην σταυρώνετε τα πόδια σας.
• αποτρέψτε κάθε ντύσιμο με ζώνες, ζώνες και ειδικά εσώρουχα.
• απαλλαγείτε από το υπερβολικό βάρος?
• Μην φοράτε στενά παπούτσια ή ψηλοτάκουνα.
• Αποκτήστε τη συνήθεια να ξεπλένετε τα πόδια σας με κρύο νερό μετά το ντους το βράδυ και τοποθετήστε τα πόδια σας σε ένα μαξιλάρι ενώ χαλαρώνετε στο σπίτι.

Λειτουργία κινητήρα

Λαμβάνοντας υπόψη τους παράγοντες κινδύνου, είναι απαραίτητο τα άτομα σε «επικίνδυνα» επαγγέλματα να κάνουν διαλείμματα με μασάζ ποδιών: οι οδηγοί βγαίνουν από το αυτοκίνητο για να περπατήσουν, οι κομμωτές κάθονται σε μια καρέκλα και κάνουν μασάζ στα πόδια τους με ελαφρές κινήσεις χαϊδεύοντας από κάτω προς τα πάνω.

Είναι απαραίτητο να περπατάτε όσο το δυνατόν περισσότερο, η εργασία των μυών των ποδιών προωθεί την εκροή αίματος.

Οι πρωινές ασκήσεις περιλαμβάνουν να ξαπλώνετε ανάσκελα, να σηκώνετε τα πόδια σας, να πιέζετε τα δάχτυλα των ποδιών σας και να τεντώνετε τις καμάρες σας.

Τα προτεινόμενα αθλήματα περιλαμβάνουν κολύμπι και ποδηλασία.

δίαιτα

Η επιλογή των τροφών για τους κιρσούς συνδέεται με την ανάγκη ενίσχυσης των τοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων και περιορισμού των πικάντικων και αλμυρών τροφών που κατακρατούν υγρά.

Θα πρέπει να περιορίσετε τα λιπαρά κρέατα σε οποιαδήποτε μορφή, τα καυτερά μπαχαρικά, τα καπνιστά, το βούτυρο, το τυρί, τη μαγιονέζα, τα γλυκά και τα ανθρακούχα ποτά.

Συμπεριλάβετε λαχανικά και φρούτα, δημητριακά, γαλακτοκομικά προϊόντα, πράσινο τσάι ή τσάι από βότανα, φυτικό έλαιο, κρεμμύδια και σκόρδο στην καθημερινή σας διατροφή.

Συντηρητικά μέσα

Για να υποστηριχθεί η φλεβική ροή του αίματος, συνιστάται η επίδεση των ποδιών από τα δάχτυλα μέχρι το μέσο του μηρού. Είναι πολύ πιο άνετο να φοράτε ειδικές κάλτσες συμπίεσης. Πωλούνται στην αλυσίδα φαρμακείων και έχουν μεγέθη. Ένας γιατρός θα σας βοηθήσει να επιλέξετε κάλτσες για το γόνατο.

Όλα τα διαφημιζόμενα φάρμακα ή αλοιφές λειτουργούν μόνο στα αρχικά στάδια της νόσου, όταν ένα άτομο παρατηρεί αυξημένη κόπωση στα πόδια. Ο γιατρός θα σας συστήσει τα πιο σύγχρονα και αποτελεσματικά φάρμακα. Στο «οπτικό» στάδιο, η χρήση τους είναι πρακτικά άχρηστη.

Οι φλεβολόγοι αντιμετωπίζουν τους κιρσούς. Πιστεύουν ότι περίπου το 95% των περιπτώσεων μπορεί να αντισταθμιστεί με μεθόδους χαμηλού τραυματισμού, μόνο το 5% απαιτεί χειρουργική επέμβαση.

Λιγότερο τραυματικές μέθοδοι για τη θεραπεία των κιρσών

Αυτές οι διαδικασίες δεν απαιτούν καθόλου τομή του δέρματος ή απαιτούν μια μικρή τομή. Πραγματοποιούνται σε εξωτερικά ιατρεία και είναι ανώδυνα. Ο ασθενής δεν αντιμετωπίζει περιορισμούς και μπορεί να κάνει τη συνήθη εργασία του.

Αφαίρεση με λέιζερ

Υπό τοπική αναισθησία, ένας οδηγός φωτός εισάγεται προσεκτικά στην περιοχή της κιρσοκήλης και ενεργοποιείται ένα κυκλικό λέιζερ καθώς κινείται προς τα πίσω. Η διαδικασία διαρκεί έως και δύο ώρες. Η δέσμη λέιζερ προκαλεί έγκαυμα του εσωτερικού κελύφους με περαιτέρω σκλήρυνση. Για τη θεραπεία φλεβών οποιασδήποτε διαμέτρου.

Σκληροθεραπεία

Ο ασθενής εγχέεται στο προσβεβλημένο αγγείο με μια ουσία που οδηγεί σε κατάρρευση των τοιχωμάτων και επακόλουθη σκλήρυνση. Επί του παρόντος, οι κλινικές χρησιμοποιούν παρασκευάσματα αφρού που είναι αβλαβή για τον οργανισμό. Χρησιμοποιείται όταν η διάμετρος δεν είναι μεγαλύτερη από ένα cm. Μετά τη διαδικασία, συνιστάται να περπατάτε για μία ώρα. Θα χρειαστεί να φοράτε κάλτσες συμπίεσης για έναν ακόμη μήνα.

Μικροφλεβεκτομή

Μετά από τοπική αναισθησία, γίνεται μια μικρή τομή στο δέρμα (όχι περισσότερο από μερικά mm), η πάσχουσα φλέβα πιάνεται με ειδικό άγκιστρο, τραβιέται και αφαιρείται. Αυτό σας επιτρέπει να παίρνετε δοχεία οποιουδήποτε μεγέθους. Θα υπάρχουν ορατοί μώλωπες στο σημείο της τομής αρκετές ημέρες μετά τη διαδικασία. Δημιουργείται μια μικρή ουλή. Απαιτείται να φοράτε κάλτσες συμπίεσης για περίπου 10 ημέρες.

Αφαίρεση ραδιοσυχνοτήτων

Η μέθοδος είναι παρόμοια με το λέιζερ, αλλά εδώ ένας καθετήρας με ακτινοβολία ραδιοσυχνοτήτων μικροκυμάτων εισάγεται στην περιοχή της κιρσοκήλης. Πιστεύεται ότι δεν προκαλεί εγκαύματα και είναι ακίνδυνο για τους περιβάλλοντες ιστούς. Μετά από μισή ώρα έκθεσης, ο αυλός του αγγείου «σφραγίζεται». Μπορείτε να ξεκινήσετε την άσκηση μετά από μόλις μία εβδομάδα.

Χειρουργική θεραπεία

Η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση μιας διευρυμένης φλέβας ή μιας ολόκληρης δέσμης ονομάζεται φλεβεκτομή. Χρειάζεται νοσηλεία. Χρησιμοποιείται γενική αναισθησία. Γίνονται δύο τομές (στη βουβωνική χώρα και κάτω από το γόνατο). Τα επιφανειακά κλαδιά είναι δεμένα. Ολόκληρη η φλέβα αφαιρείται και αποκόπτεται. Μετά την επέμβαση, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται στο νοσοκομείο για περίπου μία εβδομάδα. Η κατάσταση των μετεγχειρητικών ραμμάτων παρακολουθείται, συνταγογραφούνται φάρμακα που επιβραδύνουν την πήξη του αίματος για την πρόληψη θρόμβων αίματος. Τα ράμματα αφαιρούνται μετά από 7 – 10 ημέρες.

Αντενδείξεις για φλεβεκτομή:

• ταυτόχρονη βλάβη στις επιφανειακές και βαθιές φλέβες.
• ηλικία άνω των 75 ετών·
• διάφορες δερματικές παθήσεις στο σημείο της χειρουργικής επέμβασης.
• ογκολογικές ασθένειες?
• Εγκυμοσύνη;
• αθηροσκλήρωση των αιμοφόρων αγγείων των κάτω άκρων.
• σοβαρής μορφής διαβήτη.

Παραδοσιακές μέθοδοι θεραπείας

Οι παραδοσιακές μέθοδοι χρησιμοποιούνται καλύτερα στα αρχικά στάδια της νόσου σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή.

Η Hirudotherapy (η χρήση βδέλλες) είναι μια παλιά, δοκιμασμένη μέθοδος. Το ένζυμο που εκκρίνεται στο αίμα από τις βδέλλες ανακουφίζει από τη φλεγμονή και συσφίγγει τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων.

Συνιστάται η χρήση αφεψημάτων και βάμματος βοτάνων σε μορφή κομπρέσας στην περιοχή της κιρσοκήλης. Χρησιμοποιούνται τα εξής: άνθη χαμομηλιού, κατιφές, υπερικό, αψιθιά, φύλλα αψιθιάς, ιπποκαστανιά, κολλιτσίδα. Συνιστάται να παίρνετε εσωτερικά καρύδια και σκόρδο.

Η επιλογή της θεραπείας για τους κιρσούς είναι ευθύνη ενός έμπειρου χειρουργού. Η έγκαιρη επίσκεψη στον γιατρό και η τήρηση των συστάσεων θα βοηθήσει στην πρόληψη των σοβαρών συνεπειών της νόσου.