Κιρσοί στα πόδια

Οι κιρσοί στα πόδια χαρακτηρίζονται από το σχηματισμό επεκτάσεων σε σχήμα σάκου των επιφανειακών (υποδόριων) φλεβών των κάτω άκρων, τις φιδώδεις συνελίξεις τους, την αύξηση του μήκους λόγω της μειωμένης εκροής αίματος μέσω αυτών και τις στάσιμες αλλαγές στα κάτω άκρα.

Ο όρος «κιρσοί» προέρχεται από τη λατινική λέξη varix, που σημαίνει «στριμμένο, συνυφασμένο».

Οι κιρσοί είναι γνωστοί στην ανθρωπότητα από την αρχαιότητα. Κατά τη διεξαγωγή αρχαιολογικής έρευνας κατά τις ανασκαφές της ταφής Mastaba στην Αίγυπτο από το 1595 έως το 1580 π.Χ., βρέθηκε μια μούμια με σημάδια κιρσών και θεραπεία για φλεβικό τροφικό έλκος ποδιού.

Αυτή η ασθένεια δικαίως θεωρείται το τίμημα που πληρώνει η ανθρωπότητα για την ικανότητα να περπατά όρθια. Κατά μέσο όρο, στις οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες, περίπου το 15% των ανδρών και έως το 25% των γυναικών (συμπεριλαμβανομένων των εγκύων) πάσχουν από κιρσούς στα πόδια. Η ομάδα υψηλού κινδύνου περιλαμβάνει γυναίκες, υπέρβαρα άτομα και άτομα που έχουν θέσεις εργασίας που επιβαρύνουν συνεχώς τα κάτω άκρα και των οποίων η εργασία απαιτεί όρθια ή καθιστή θέση για μεγάλες χρονικές περιόδους.

Ταξινόμηση

Λαμβάνοντας υπόψη τους προδιαθεσικούς παράγοντες για την ανάπτυξη της νόσου, διακρίνονται πρωτοπαθείς και δευτερογενείς κιρσοί στα πόδια για διάφορους λόγους.

1. Πρωτοβάθμια αναπτύσσεται με κιρσούς. Στους κιρσούς, κυρίως οι επιφανειακές φλέβες αλλάζουν, ενώ οι εν τω βάθει φλέβες έχουν φυσιολογική δομή και λειτουργία. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι κιρσοί των επιφανειακών φλεβών εκδηλώνονται μόνο ως καλλυντικό ελάττωμα, αλλά αργότερα, καθώς εξελίσσεται η ασθένεια, εμφανίζονται διαταραχές της φλεβικής εκροής, που οδηγούν σε πόνο στα κάτω άκρα, πρήξιμο των ποδιών και των ποδιών, σκουρόχρωμο δέρμα στο κάτω τρίτο του ποδιού, φλεγμονώδεις αλλαγές και τροφικούς πόρους. Οι κιρσοί είναι μια διαρκώς εξελισσόμενη ασθένεια.
2. Δευτερεύουσα είναι επιπλοκή της εν τω βάθει φλεβικής νόσου, συγκεκριμένα προκύπτει είτε ως αποτέλεσμα συγγενών δυσπλασιών του φλεβικού συστήματος (συρίγγια, συγγενής δυσπλασία κ.λπ.) είτε μετά από φλεβοθρόμβωση. Η φλεβοθρόμβωση είναι μια πολύπλοκη διαδικασία σχηματισμού θρόμβου στις εν τω βάθει κύριες φλέβες των κάτω άκρων, διαταράσσοντας έτσι τη ροή του αίματος μέσω των εν τω βάθει φλεβών. Με την πάροδο του χρόνου, ο θρόμβος αίματος που σχηματίζεται στη φλέβα στερεοποιείται και εμφανίζονται τρύπες σε αυτήν, μέσω των οποίων είναι δυνατή η περιορισμένη ροή αίματος, αλλά οι φλεβικές βαλβίδες στο σημείο της ουλής του θρόμβου αίματος δεν εμποδίζουν πλέον το αίμα να ρέει πίσω. Ως αποτέλεσμα της δυσλειτουργίας των βαλβίδων των εν τω βάθει φλεβών, το αίμα αρχίζει να ρέει πάνω-κάτω μέσα από αυτές, ρέει πίσω στις επιφανειακές φλέβες και εμφανίζονται δευτερογενείς κιρσοί. Αυτό δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για φλεβική στασιμότητα, ειδικά στα χαμηλότερα μέρη του άκρου - το πόδι και το κάτω πόδι.

Συμπτώματα κιρσών

Για τους περισσότερους ανθρώπους, οι κιρσοί είναι ένα καλλυντικό ελάττωμα, συνήθως στο εσωτερικό των ποδιών. Μερικές φορές οι κιρσοί μπορούν να εμφανιστούν μόνο με τη μορφή φλεβικού δικτύου που εμφανίζεται όταν αλλάζουν φλέβες μικρής διαμέτρου, πιο συχνά στα πόδια και σπανιότερα στο πρόσωπο ή στα άνω άκρα. Οι κιρσοί έχουν μπλε ή σκούρο μωβ χρώμα και έχουν μια ελικοειδή πορεία.

Συμπτώματα κιρσών: κόπωση, αίσθημα βάρους, πόνος που πονάει, κάψιμο και μυρμήγκιασμα, σφύξεις, φαγούρα, κράμπες και άγχος. Ένα από τα συμπτώματα μπορεί επίσης να είναι η εμφάνιση πρηξίματος στα πόδια. Ως αποτέλεσμα της έντονης επέκτασης των κιρσών, μπορεί να υπάρξει παραβίαση της παροχής αίματος στους ιστούς των κάτω άκρων, τα ελαττώματα του δέρματος μπορεί να εμφανιστούν με τη μορφή σκούρου ή ερυθρότητας, καθώς και φλεγμονή. Σε εξαιρετικά προχωρημένες περιπτώσεις κιρσών αναπτύσσονται τροφικά έλκη.

Διάγνωση κιρσών

Για τη διάγνωση, ο γιατρός εξετάζει πρώτα τον ασθενή, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην εμφάνιση και το πρήξιμο των κάτω άκρων. Μπορεί επίσης να σας ζητηθούν μια σειρά ερωτήσεων σχετικά με τις αισθήσεις σας για να διευκρινιστεί η φύση του πόνου. Ένα άλλο σημαντικό βήμα είναι η διεξαγωγή μιας σειράς δοκιμών για την αξιολόγηση της λειτουργικής κατάστασης των επιφανειακών και εν τω βάθει φλεβών. Και τέλος, διεξαγωγή υπερηχογραφικής εξέτασης Doppler των κύριων φλεβών των κάτω άκρων. Η μέθοδος εξέτασης με υπερήχους επιτρέπει στον γιατρό να δει τη δομή και τη λειτουργία των φλεβών των κάτω άκρων και να ανιχνεύσει φλεβικούς θρόμβους αίματος.

Στα πρώτα συμπτώματα της ασθένειας, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με γιατρούς που ασχολούνται ιδιαίτερα με παθήσεις των αιμοφόρων αγγείων και των φλεβών (γενικός χειρουργός, αγγειοχειρουργός και φλεβολόγος) και εάν εμφανιστεί βλάβη στο δέρμα, θα πρέπει επίσης να συμβουλευτείτε έναν δερματολόγο. Μόνο αφού επισκεφτείτε ειδικούς κατόπιν σύστασής τους, μπορείτε να επισκεφθείτε μια κλινική αισθητικής.

Πρόληψη κιρσών

Επί του παρόντος δεν υπάρχει μέθοδος που θα αποτρέψει πλήρως την ανάπτυξη κιρσών. Χάρη στην πρόληψη, είναι δυνατή η βελτίωση του μυϊκού τόνου, ο οποίος βοηθά στη βελτίωση της μικροκυκλοφορίας στους ιστούς, βελτιώνει την κατάσταση και τη λειτουργία των φλεβών των κάτω άκρων και μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών. Οι παραδοσιακές και πιο διαδεδομένες μέθοδοι πρόληψης είναι οι εξής:

1. Φυσική δραστηριότητα. Μετακινηθείτε περισσότερο. Τα πόδια σας πρέπει να κινούνται συνεχώς. Το περπάτημα δημιουργεί πιο ευνοϊκές συνθήκες για την κυκλοφορία του αίματος στα κάτω άκρα. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Θα σας βοηθήσει να επιλέξετε τον βέλτιστο τύπο και επίπεδο σωματικής δραστηριότητας.
2. Ελέγξτε το βάρος σας. Το υπερβολικό βάρος αυξάνει την πίεση στο κυκλοφορικό σύστημα και ιδιαίτερα στις φλέβες. Επιπλέον, με την υπερβολική κατανάλωση αλατιού, το οίδημα αυξάνεται περισσότερο λόγω της συσσώρευσης υγρών στο σώμα.
3. Προσέχετε τι φοράτε. Αποφύγετε τα ψηλοτάκουνα. Τα παπούτσια σας πρέπει να είναι πάντα άνετα. Όταν φοράτε παπούτσια με χαμηλό τακούνι, οι μύες των κάτω άκρων σας λειτουργούν πολύ καλύτερα, με αποτέλεσμα την καλύτερη φλεβική παροχέτευση. Θα πρέπει επίσης να αποφεύγετε να φοράτε άβολα και στενά παντελόνια και φούστες.
4. Σηκώστε τα πόδια σας. Η ανύψωση των ποδιών βελτιώνει τη φλεβική ροή αίματος από τα κάτω άκρα. Προσπαθήστε να κάνετε μερικά διαλείμματα κατά τη διάρκεια της ημέρας και να σηκώσετε τα πόδια σας. Για παράδειγμα, ξαπλώστε ανάσκελα και τοποθετήστε τα πόδια σας σε ένα μαξιλάρι.
5. Αποφύγετε να στέκεστε ή να περπατάτε για μεγάλες χρονικές περιόδους. Για να βελτιώσετε την κυκλοφορία του αίματος, προσπαθήστε να αλλάζετε τη θέση του σώματός σας όσο πιο συχνά γίνεται. Προσπαθήστε να σηκώνεστε και να περπατάτε κάθε 30 λεπτά.
6. Μην κάθεστε σταυροπόδι. Το να κάθεσαι σταυροπόδι δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες για την κυκλοφορία του αίματος και στα δύο κάτω άκρα.

Για την πρόληψη των κιρσών, να φοράτε κάλτσες, κάλτσες μέχρι το γόνατο και κάλτσες με αποτέλεσμα συμπίεσης είναι ένας καλός τρόπος. Μπορεί επίσης να είναι μια καλή προσθήκη στην κύρια θεραπεία (φαρμακευτική ή χειρουργική). Επί του παρόντος, τα φαρμακεία προσφέρουν μια μεγάλη γκάμα ρούχων συμπίεσης.

Θεραπεία κιρσών

Υπάρχουν πολλές γενικά αποδεκτές μέθοδοι για τη θεραπεία των κιρσών στα πόδια:

1. συντηρητική (φάρμακα και θεραπεία συμπίεσης).
2. χειρουργικός.

Συντηρητική θεραπεία

Οι γιατροί θεωρούν ότι η ελαστική συμπίεση είναι το πιο αποτελεσματικό συντηρητικό μέσο για τη θεραπεία και την πρόληψη των κιρσών - τη χρήση ειδικών κάλτσες συμπίεσης (κάλτσες, γκολφ, καλσόν). Όταν φοράτε αυτό το πλεκτό, εξασφαλίζεται ομοιόμορφη πίεση στα κάτω άκρα, η οποία προάγει τη φυσιολογική κυκλοφορία του αίματος και βελτιώνει την εκροή του, ενώ ταυτόχρονα σχηματίζει, σαν να λέγαμε, ένα εξωτερικό πλαίσιο που υποστηρίζει τα εξασθενημένα αγγειακά τοιχώματα. Αυτό μειώνει το φορτίο στις φλέβες, βελτιώνει την εκροή φλεβικού αίματος, μειώνει την ταχύτητα περαιτέρω εξέλιξης της νόσου και μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης.

Οι σύγχρονες κάλτσες συμπίεσης χωρίζονται σε δύο τύπους: θεραπευτικές και προληπτικές. Κάθε ιατροτεχνολογικό προϊόν φέρει σήμανση σε mmHg και χωρίζεται ανάλογα σε κατηγορίες I έως IV. Σε διαφορετικά στάδια της νόσου, χρησιμοποιείται συμπίεση ορισμένης ισχύος και είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε γιατρό, καθώς μόνο ένας γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει και να επιλέξει τις σωστές κάλτσες συμπίεσης, λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο της παθολογίας και σύμφωνα με ορισμένα μεμονωμένα πρότυπα.

Εάν κάνετε καθιστική ζωή, καθώς και κατά τη διάρκεια παρατεταμένης σωματικής δραστηριότητας, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή εάν έχετε κληρονομική προδιάθεση, συνιστάται να φοράτε προληπτικές κάλτσες συμπίεσης και καλσόν. Εάν εμφανιστούν ακόμη και ήπια σημάδια κιρσών, θα πρέπει να επικοινωνήσετε αμέσως με μια εξειδικευμένη κλινική.

Η φαρμακευτική θεραπεία μπορεί να ανακουφίσει τις κλινικές εκδηλώσεις της νόσου - πόνο, οίδημα, δυσφορία, κράμπες κ.λπ. - αλλά δεν μπορεί να σταματήσει εντελώς την εξέλιξη της νόσου και χρησιμοποιείται πλέον μόνο ως μέρος σύνθετης θεραπείας κατά την κύρια χειρουργική θεραπεία. Δυστυχώς, τα περισσότερα από τα φάρμακα που διατίθενται σήμερα στη φαρμακευτική αγορά για τη θεραπεία των κιρσών έχουν μάλλον χαμηλή αποτελεσματικότητα, παρά τη θεωρητικά δικαιολογημένη χρήση τους. Ένας από τους λόγους για αυτό είναι η χαμηλή απορρόφηση των υποκείμενων φαρμάκων από τον οργανισμό. Είναι πιθανό ότι η αύξηση της δόσης του φαρμάκου που λαμβάνεται θα ήταν χρήσιμη σε αυτήν την κατάσταση, αλλά αυτό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών και παρενεργειών. Ένας άλλος λόγος για τη χαμηλή αποτελεσματικότητα αυτών των φαρμάκων είναι ότι το φάσμα δράσης τους είναι σχετικά στενό και στοχεύει σε μια συγκεκριμένη σύνδεση στην ανάπτυξη και εξέλιξη της νόσου. Και για να επιτευχθεί το βέλτιστο αποτέλεσμα, είναι απαραίτητο ένα σύνθετο αποτέλεσμα στην ασθένεια και η χρήση πολλών φαρμάκων. Ένα ιδανικό φάρμακο για τη θεραπεία της φλεβικής ανεπάρκειας και των κιρσών θα πρέπει να επηρεάζει όσο το δυνατόν περισσότερες παθογενετικές συνδέσεις της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας, να έχει όσο το δυνατόν λιγότερες παρενέργειες και να απορροφάται καλά από τον οργανισμό.

Χειρουργική θεραπεία

Σήμερα, η χειρουργική θεραπεία των κιρσών στα πόδια δεν απαιτεί μακρά παραμονή στο νοσοκομείο. Χάρη στη χρήση σύγχρονων επεμβατικών μεθόδων θεραπείας, η αφαίρεση των κιρσών μπορεί να πραγματοποιηθεί όχι μόνο με αναισθησία με τον ασθενή πλήρως ανάπηρο, αλλά και με τοπική αναισθησία, με την εξάλειψη μόνο της ευαισθησίας στον πόνο των κάτω άκρων όταν έχει τις αισθήσεις του. Οι κιρσοί εξαφανίζονται από μόνες τους χωρίς θεραπεία εντός 3 μηνών μετά τον τοκετό.

Διατίθενται οι ακόλουθες μέθοδοι χειρουργικής θεραπείας:

1. Σκληροθεραπεία. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, εγχέεται ένα διάλυμα, υπό την επίδραση του οποίου σχηματίζεται μια ουλή στη θέση της κατεστραμμένης φλέβας. Αυτή η μέθοδος ισχύει μόνο για κιρσούς μικρού και μεσαίου διαμετρήματος. Περιστασιακά, απαιτείται όχι μόνο μία αλλά πολλαπλές ενέσεις ενός διαλύματος σκληροθεραπείας για να εξαφανιστεί εντελώς η φλέβα. Όταν διεξάγεται σωστά, η σκληροθεραπεία είναι πολύ αποτελεσματική, λιγότερο τραυματική, οδηγεί σε καλά θεραπευτικά και αισθητικά αποτελέσματα και ένα σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι η σκληροθεραπεία πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία (δηλαδή χωρίς αναισθησία) απευθείας στο ιατρείο.
2. Χειρουργική με λέιζερ. Η ακτινοβολία λέιζερ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αφαίρεση κιρσών οποιασδήποτε διαμέτρου και ιδιαίτερα φλεβικών δικτύων. Η ουσία της μεθόδου είναι να ακτινοβοληθεί η εσωτερική επιφάνεια της φλέβας με ακτίνα λέιζερ. Μέσω μιας μικρής παρακέντησης στο δέρμα και το τοίχωμα της φλέβας, εισάγεται μια ειδική συσκευή - ένας οδηγός φωτός μέσω του οποίου καθοδηγείται μια δέσμη λέιζερ υπό έλεγχο υπερήχων. Το εσωτερικό της φλέβας ακτινοβολείται με λέιζερ και στη συνέχεια συγκολλάται μεταξύ τους. Σε αυτή τη μέθοδο, ο γιατρός κατευθύνει μια ακτίνα λέιζερ στη φλέβα που πρέπει να αφαιρεθεί, με αποτέλεσμα η φλέβα να αποχρωματίζεται αργά και να εξαφανίζεται εντελώς. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι δεν γίνεται καμία τομή σε μαλακούς ιστούς ή δέρμα. Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο λέιζερ, είναι δυνατό να εξαλειφθούν οι κατεστραμμένες φλέβες και να επουλωθούν τα τροφικά έλκη στο κάτω πόδι.
3. Χειρουργική αφαίρεση κιρσών. Η χειρουργική εκτομή περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας σειράς μικρών τομών στο δέρμα και τον μαλακό ιστό μέσω των οποίων αφαιρείται η κατεστραμμένη φλέβα και απολινώνονται οι ανεπαρκείς διατρητικές φλέβες του ποδιού. Η αναισθησία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για αυτή την τεχνική. Αυτή η μέθοδος αφαιρεί μεγάλους κιρσούς.
4. Φλεβεκτομή εξωτερικών ασθενών (αφαίρεση κιρσών). Αυτή η μέθοδος είναι κατάλληλη για την αφαίρεση φλεβών μικρής διαμέτρου. Σε αυτή τη μέθοδο, η φλέβα αφαιρείται μέσω πολλών μικρών τομών στο δέρμα με τοπική αναισθησία. Οι ουλές που μένουν μετά την αφαίρεση είναι μικρές και σχεδόν αόρατες.
5. Ενδοσκοπική αφαίρεση κιρσών. Αυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα κατάλληλη για την ανάπτυξη δερματικών ελαττωμάτων με τη μορφή ελκών. Με αυτή τη μέθοδο, μια ειδική μικροκάμερα βίντεο εισάγεται στο δοχείο, η οποία σας επιτρέπει να δείτε το δοχείο από το εσωτερικό και να παρατηρήσετε ολόκληρη τη διαδικασία δειγματοληψίας. Στη συνέχεια, η φλέβα αφαιρείται υπό παρατήρηση μέσω αυτής της κάμερας.

Με τη χρήση σύγχρονων μεθόδων θεραπείας, είναι δυνατή η πλήρης επούλωση και ένα καλό καλλυντικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι κιρσοί μπορεί να υποτροπιάσουν.

Επιπλοκές κιρσών

Περιστασιακά, αλλαγές που κυμαίνονται από έντονο σκουρόχρωμο έως ελκωτικά ελαττώματα του δέρματος μπορεί να εμφανιστούν στο δέρμα γύρω από τους κιρσούς λόγω της μειωμένης μικροκυκλοφορίας του αίματος. Εάν εμφανιστούν αυτές οι αλλαγές, θα πρέπει να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό.

Μια άλλη πιο σοβαρή επιπλοκή των κιρσών είναι ο σχηματισμός θρόμβων αίματος στις βαθιές και επιφανειακές φλέβες. Αυτή η επιπλοκή ονομάζεται θρομβοφλεβίτιδα. Όταν εμφανίζεται, υπάρχει οξύς, αφόρητος πόνος, πρήξιμο και ερυθρότητα. Και σε αυτήν την περίπτωση, θα πρέπει να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό.

Αιτίες κιρσών

Η πραγματική φύση των κιρσών δεν είναι αρκετά σαφής. Σύμφωνα με τους περισσότερους επιστήμονες, οι κιρσοί είναι κληρονομικοί και γενετικοί. Η κύρια αιτία είναι η αδυναμία του φλεβικού τοιχώματος και η δυσλειτουργία των φλεβικών βαλβίδων. Οι φλεβικές βαλβίδες εμφανίζονται στα τοιχώματα των φλεβών και συνήθως έχουν δύο βαλβίδες στραμμένες προς την καρδιά. Όταν η φλεβική βαλβίδα είναι κανονικά κλειστή, το αίμα από το τμήμα της φλέβας παραπάνω δεν μπορεί να διεισδύσει στο κάτω τμήμα. Όταν η λειτουργία των βαλβίδων είναι εξασθενημένη και οι βαλβίδες δεν κλείνουν εντελώς, το αίμα κινείται πάνω-κάτω, προκαλώντας φλεβική στασιμότητα και διαστολή των φλεβών κάτω από τη βαλβίδα με μειωμένη λειτουργία. Πρώτα απ 'όλα, εμφανίζεται κιρσοκήλη στο σημείο όπου υπάρχει βαλβίδα με μειωμένη λειτουργία και το αίμα ρέει από τις βαθιές φλέβες προς τις εξωτερικές, η συνωστισμένη φλέβα διαστέλλεται και διαστέλλεται, προκαλώντας τέντωμα και δυσλειτουργία της υποκείμενης βαλβίδας κ.λπ. διαταράσσεται η μικροκυκλοφορία του αίματος στους ιστούς των κάτω άκρων, η οποία εκδηλώνεται με οίδημα, αυξημένη μελάγχρωση, θρομβοφλεβίτιδα και τροφικά έλκη.

Παράγοντες για την ανάπτυξη κιρσών

Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση κιρσών μπορεί να περιλαμβάνουν:

1. Γενετική προδιάθεση – λεπτό και αδύναμο τοίχωμα επιφανειακών φλεβών.
2. Αυξημένη καταπόνηση στις φλέβες: καθιστική εργασία, παρατεταμένη ορθοστασία, φορώντας άβολα ψηλοτάκουνα παπούτσια, άρση βαριών αντικειμένων, έλλειψη άσκησης στους μύες των κάτω ποδιών. Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός είναι επίσης παράγοντες πυροδότησης για την ανάπτυξη κιρσών. Κατά την ξαφνική σωματική υπερένταση, παρατηρείται απότομη αύξηση της υδροστατικής πίεσης στις φλέβες των κάτω άκρων, η οποία πυροδοτεί τη διαδικασία σχηματισμού κιρσών.

Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη κιρσών περιλαμβάνουν επίσης:

1. Φίλε. Καθώς μεγαλώνουμε, τα τοιχώματα των φλεβών και των βαλβίδων γίνονται πιο λεπτά, γεγονός που οδηγεί σε φυσική δυσλειτουργία.
2. Πάτωμα. Οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από κιρσούς. Είναι πιθανό ότι αυτό οφείλεται σε μια σειρά ορμονικών αντιδράσεων. Οι γυναικείες ορμόνες του φύλου επηρεάζουν τη διαδικασία χαλάρωσης του τοιχώματος της φλέβας. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού, κατά τη διάρκεια του εμμηνορροϊκού κύκλου και κατά την εμμηνόπαυση, εμφανίζονται έντονες ορμονικές αλλαγές στο γυναικείο σώμα, οι οποίες αναπόφευκτα επηρεάζουν τη λειτουργία του φλεβικού συστήματος. Η επίδραση της λήψης ορμονικών αντισυλληπτικών στην πορεία των κιρσών δεν μπορεί να αποκλειστεί.
3. Ευσαρκία. Εάν είστε υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, το φορτίο στις φλέβες των κάτω άκρων αυξάνεται.
4. Εγκυμοσύνη και γέννηση. Στις έγκυες γυναίκες, το ογκομετρικό φορτίο στο σώμα αυξάνεται, αλλά ταυτόχρονα μειώνεται η ταχύτητα εκροής αίματος από τα κάτω άκρα προς την πυελική κοιλότητα στο σύστημα της κάτω κοίλης φλέβας και στην καρδιά. Αυτό δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη κιρσών. Οι αλλαγές στο κυκλοφορικό σύστημα στο σώμα μιας γυναίκας εξασφαλίζουν την ανάπτυξη του εμβρύου, αλλά ταυτόχρονα προκαλούν την ανάπτυξη κιρσών. Καθώς η εγκυμοσύνη προχωρά ή κατά τη διάρκεια του τοκετού, οι κιρσοί μπορεί να εμφανιστούν όχι μόνο στα κάτω άκρα, αλλά και στις αιμορροϊδικές φλέβες γύρω από τον πρωκτό.